آن حضرت رباينده قصب هاى سبق است در منزلها ومقامها. وعرب را عادت است كه چون اسب دوانند در منتهاى دوانيدن اسب نى ها را بر زمين فرو برند كه هر كس پيش تر برسد ، آن را بربايد وآن را قصب السبق گويند وچون كسى در فضائل وكمالات بر همه كس سابق باشد ، گويند ؛ او قصب السبق از همه كس ربوده. واين اشارت است به سبق آن حضرت در كمالات ، وچون اول اولاد امير المؤمنين على عليه‌السلام است.
الفائق بمنقبة : نعم الراكب على السائر والباري.
آن حضرت فايق است به منقبت فرموده خوشا سوارى كه اوست بر هر كسى كه سير مى كند وهر كس كه ساكن است. وآن اشارت است بدانچه در حديث وارد شده از روايت عبد الله عباس كه او گفت : حضرت پيغمبر صلى‌الله‌عليه‌وسلم وسلم امير المؤمنين حسن را بر دوش مبارك خود نشانده بود. مردى گفت : خوش مركبي كه تو سوار شدى اى پسر ، آن حضرت فرمود : خوش سوارى كه اوست ؛ ودر اين فقره بدان سخن اشارت بود.
المتولعة إلى جماله الحور والغوالي.
آن حضرت مشتاق وحريص است به سوى جمال او حوران بهشت كه ايشان بى نيازند از آرايش از بس كه آراسته وصاحب حسن اند. واين اشارت است به كمال حسن وكمال جمال آن حضرت به غايتي كه حوران بهشت با وجود آن حسن وصفا مشتاق ديدار وحريص جمال آن حضرت بوده اند. روايت كرده اند كه حضرت بسيار ماننده بود به حضرت پيغمبر صلى‌الله‌عليه‌وسلم وسلم وكسى در زمان آن حضرت ماننده تر به حضرت پيغمبر صلى‌الله‌عليه‌وسلم نبود وحضرت امير المؤمنين على عليه‌السلام فرمود كه حسن به حضرت پيغمبر صلى‌الله‌عليه‌وسلم ماننده تر است از سينه تا سر ، وحسين به حضرت پيغمبر صلى‌الله‌عليه‌وسلم ماننده تر است از سينه تا شيب ؛ وروايت كرده اند كه آن حضرت زن بسيار