آن حضرت صاحب حزن است آشكارا ودفن كرده شده است پوشيده ؛ واين اشارت است به كمال حزنى كه آن حضرت را بعد وفات حضرت پيغمبر صلى‌الله‌عليه‌وآله‌وسلم بوده ، چنانچه روايت كرده اند كه آن حضرت شش ماه بعد از وفات پيغمبر صلى‌الله‌عليه‌وآله‌وسلم در حيات بوده وهرگز تبسم نفرمود وهميشه در حزن وگريه گذرانيد.
انس بن مالك روايت كند كه چون حضرت پيغمبر در مرض موت سنگين شد حضرت فاطمه عليها‌السلام فرمود وا كرب أباه يعنى واى از زحمت وسختى پدر من آن حضرت فرمود : ليس على أبيك كرب بعد اليوم. يعنى نيست بر پدر تو بعد از امروز سختى وزحمتى به وفات. فرمود : چون حضرت پيغمبر صلى‌الله‌عليه‌وآله‌وسلم وفات كرد حضرت فاطمه فرمود : يا أبتاه أجاب ربّا دعاه يا أبتاه في جنّة الفردوس مأواه يا أبتاه إلى جبريل ننعاه يعنى اى واى پدر من خبر موت او را به جبرئيل مى گويم : اى واى! پدر من أجابت فرمود دعاى پروردگار خود. اى واى پدر من از بهشت فردوس او را جاست. بعد از آن اين مرثيه فرمود :
ما ذا على من شمّ تربة أحمدا |
| ان لم يشم مدى الزمان غواليا |
صبّت عليّ مصائب لو أنها |
| صبّت على الأيام صرن لياليا |
كسى كو تربت احمد ببويد |
| دگر از غاليه بويى نجويد |
مصيبتها ز دوران ريخت بر من |
| كه شب گردد زبانش روز روشن |
وچون حضرت فاطمه وفات فرمود ، ودر شب بر او نماز گذاردند واو را دفن پوشيده كردند ومحل قبر آن حضرت پوشيده است واختلاف بسيار در آن كرده اند ؛ بعضى برآنند كه در خانه آن حضرت پهلوى خانه حضرت پيغمبر صلى‌الله‌عليه‌وآله‌وسلم بوده. آن حضرت را دفن [در آنجا] كردند. واكثر مردمان امروز زيارت آن حضرت در خلف حجره پيغمبر صلى‌الله‌عليه‌وآله‌وسلم مى كنند.