وبا وجود اين جمعى اعتقاد كنند كه او هست وبالفعل امام است ومردم در عهد امامت اويند ، واو لطف حق تعالى است نسبت با مردم وحال آنكه لطف ، آن است كه موجب تقرب بندگان شود به طاعت نزديك كرده اند ، وچگونه امام وخليفه باشد كسى كه اصلا ظاهر نيست واثر عدل او به مردم نمى رسد.
ونيز حضرت پيغمبر فرمود كه : اسم او موافق اسم من باشد واسم پدر او موافق اسم پدر من باشد ، وحال آنكه پدر او حسن نام داشته وپدر حضرت پيغمبر صلى‌الله‌عليه‌وآله‌وسلم عبد الله نام داشته. واين طايفه مى گويند كه : چون مهد [و] يت پسر امام حسن عسكري بعدي تمام دارد از روى عقل ونقل ، پس ظاهر آن است كه مهدى شخصى باشد از اولاد حضرت پيغمبر صلى‌الله‌عليه‌وآله‌وسلم كه در آخر زمان پيدا شود ، وهنوز متولد نشده.
اين است مذهب جماعتى بسيار از مسلمانان در باب مهدى ، ودلايل ايشان اينهاست كه ياد كرديم.
وجماعتى ديگر از اهل اسلام كه ايشان را اماميه گويند بر آنند كه امام دوازدهم محمد بن الحسن العسكري است وكنيت او ابو القاسم است واو در وقتى كه متولد شده متوكل خليفه در قصد اولاد امام حسن بوده واو را زهر داده وبعد از وفات امام حسن او چهار ساله بوده ودر سرداب خانه امام حسن عسكري او را پوشيده داشته اند وحق تعالى او را از شر دشمنان نگاه داشته ومحفوظ ساخته ولازم نيست كه فرزندى كه او را پوشيده دارند وجود او متواتر ومستفاض باشد وهمه كس او را ببينند وبدانند ، چون شيعه ودوستان ايشان مى دانند كه امام حسن را پسرى بوده اسم او محمد وبه نص امام حسن ، امامت او ثابت شده واو را در سرداب خانه امام حسن پوشيده داشته اند وامام حسن فرموده كه او مظهر منتظر موعود وشيعه ودوستان او را ديده اند ودر هر وقت بر دوستان خود ظاهر مى كرد.
وآثار لطف او در عالم منتشر است چگونه منع وجود او وامامت او توان كرد؟