صاحب السمع السميع من الله البديع ، المقبور مع أبويه وعمه بالبقيع

آن حضرت صاحب گوش شنونده است از خداى تعالى كه آفريننده وپيدا كننده مخلوقات ، واين اشارت است به گوش شنواى آن حضرت در آنچه از پدران خود شنيده وياد گرفته ونكات ودقايق تفسير كلام الله وحقايق علوم ومعارف كه آن حضرت ياد گرفته واز پدران شنيده وبه امت رسانيده ، چنانچه هيچ يك از ائمه ، آن مقدار نشر علوم سمعيه نكرده اند كه آن حضرت فرمود. واين ميراث از حضرت جد خود امير المؤمنين عليه‌السلام يافته ، چنانچه روايت كرده اند كه چون اين آيه نازل شد (وَتَعِيَها أُذُنٌ واعِيَةٌ) حضرت پيغمبر صلى‌الله‌عليه‌وآله‌وسلم به امير المؤمنين على عليه‌السلام فرمود : من از خدا در خواست كردم كه گوش ترا از آن گرداند كه هر چه بشنوي يادگيرى. حضرت امير المؤمنين عليه‌السلام فرمود كه : من هرگز بعد از آن هيچ فراموش نكردم.

ووفات حضرت امام جعفر در مدينه وسن مبارك آن حضرت به قول اصح شصت وپنج بود وولادت آن حضرت در مدينه بود ، در هفدهم ربيع الأول سنه ثلاث وثمانين از هجرت ، ووفات در نصف رجب ، وبعضى گويند : در نصف شوال سنه ثمان واربعين ومائه از هجرت ، وقبر مبارك آن حضرت در قبر عم بزرگوارش امير المؤمنين حسن ، وجد وپدرش است وتمامى در يك قبر مدفونند در قبه بقيع ، چنانچه به كرّات مذكور شد.

اللهم صل على سيدنا محمد وآل سيدنا محمد سيما الإمام السادس جعفر الصادق.

ومنها

قول ابن العربي

وهو العارف الشيخ محيي الدين ابن العربي في «المناقب» المطبوع بآخر «شرح