العطوف على كل محبوب مصادق

آن حضرت به غايت مهربان بوده بر هر دوستى كه مصادقت آن حضرت اختيار كرده. واين اشارت است بدانچه روايت كرده اند كه آن حضرت شمل شيعه اهل بيت را جمع فرمود [و] جهت ايشان مجلس درس وعلم بر پا كرد وقبل از آن حضرت هرگز جماعت مواليان اهل بيت چنان نبوده اند كه در زمان آن حضرت ايشان را جمعيت بوده.

أبي عبد الله جعفر بن محمد الصادق السيد الزكي الصالح

كنيت آن حضرت ابو عبد الله است وآن حضرت را اولاد بسيار بوده وبزرگترين ايشان اسماعيل است كه جماعت اسماعيليه كه خلفاى مصر بوده اند خود را بدو نسبت كنند وآن جماعت برانند كه امام بعد از جعفر اسماعيل است وشخصى بود او را عبد الله بن ميمون قداح مى گفته اند واو مردم را دعوت به امامت اسماعيل مى كرده وحضرت امام جعفر عليه‌السلام از اسماعيل راضى نبوده واسماعيل در حال حيات حضرت امام جعفر عليه‌السلام وفات كرده ، در موضعي كه از مواضع مدينه ، كه آن را عريض خوانند ونعش او را به مدينه آورده اند.

وجماعت اسماعيليه برانند كه او پنهان شده ووفات نكرده وسخن در اين ابو [أب] بسيار است. واز جمله اولاد آن حضرت موسى كاظم عليه‌السلام است كه بعد از آن حضرت امام به حق بوده نزد اماميه ، ولقب مبارك آن حضرت جعفر صادق است از كمال صدقى كه آن حضرت داشته وآن حضرت را سيد وزكى وصالح هم از القاب است كه ائمه را تمامى لقب ووصف بوده ، زيرا كه امام بزرگ امت است وپاكيزه است از عيوب وبنده صالح حق تعالى است.