کنید﴾¹ سپس فرمود: از مؤنث به حالت مسخ‌شده، مانند میمون و حیوانات شبیه آن منتقل می‌شود که با دست خود غذا می‌خورد، با دهان خود می‌خندد، می‌فهمد و می‌اندیشد، و اگر زبانی برای سخن گفتن داشت از خود سخن می‌گفت. و از میمون به خرس، و به همین ترتیب در قالبی پس از قالب دیگر، تا آنکه در حالت رسوخ بیفتد. و معنای این فرموده او عریان یعنی خالی از حجت‌ها، دنیا، و طراوت و شادابی‌شان هستند. پابرهنه یعنی بدون راه و علمی که آنان را زیبا سازد؛ با چهره‌های سیاه و چشمان کبود، دهان‌هایی خشک و پژمرده، و زبان‌هایی افتاده بر سینه‌هایشان. همان‌گونه که او -عَزَّ وَجَلَّ- فرمود: ﴿اما کسانی که چهره‌هایشان سیاه شده است؛ آیا پس از ایمانتان کافر شدید؟﴾² و ای اسحاق، رسول خدا -عَزَّ عَزُّهُ- در این جایگاه به صورت رمز سخن گفته است، و مولا -عَزَّ عَزُّهُ- آن را برای ما خلاصه کرده و تبیین نموده است.