السَّلَامُ- گفت: پس مولا حسن -عَزَّ عَزُّهُ- را دیدم که بر روی ابوشعیب -مِنْهُ السَّلَامُ- لبخند میزد، سپس به او فرمود: تو بابِ من هستی که از طریق آن وارد میشوند.
مجلس بیست و چهارم در باب فرموده پیامبر -عَزَّ عَزُّهُ- : بیشتر عوالم در روز قیامت برهنه، پابرهنه و بینقص محشور میشوند
ابوالفتح محمد بن حسن بغدادی -رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ- گفت: ابوالحسین محمد بن علی جلی -قَدَّسَ اللَّهُ رُوحَهُ- به من حدیث کرد، گفت: استادم ابوعبدالله حسین بن حمدان خصیبی -نَضَّرَ اللَّهُ وَجْهَهُ- به من حدیث کرد، گفت: اسماعیل بن محمد حسنی به من حدیث کرد، گفت: همانا اسحاق و ابوشعیب -مِنْهُ السَّلَامُ- در مطیره توافق کردند که دعوت یحیی بن معین -عَلَيْهِ السَّلَامُ- را بپذیرند. و مولا -عَزَّ عَزُّهُ- برای یحیی بن معین -عَلَيْهِ السَّلَامُ- در مطیره خانهای خریده بود که در آنجا هیچ خانهای پاکیزهتر و خرمتر از آن نبود. پس سرور ما ابوشعیب -مِنْهُ السَّلَامُ- برای کاری برخاست. اسماعیل بن محمد به اسحاق گفت: ای ابویعقوب، معنای این فرموده پیامبر -عَزَّ عَزُّهُ- چیست که: بیشتر عوالم در روز قیامت پابرهنه، برهنه و بینقص محشور میشوند؟ اسحاق گفت: بینقص، همان عریانانی




