مجلس هفدهم در باب فرموده او -عَزَّ وَجَلَّ- : ﴿همانا خداوند به شما فرمان می‌دهد که امانت‌ها را به صاحبانشان بازگردانید﴾

ابوالفتح محمد بن حسن بغدادی -رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ- گفت: زریق خواص به من حدیث کرد، گفت: ابوعبدالله حسین بن حمدان خصیبی -نَضَّرَ اللَّهُ وَجْهَهُ- به من حدیث کرد، گفت: پدرم حمدان و عمویم به من حدیث کردند و گفتند: بر در خانه مولا حسن عسکری -عَزَّ عَزُّهُ- نشسته بودیم که ناگاه اسحاق فرا رسید. پدرم حمدان گفت: هنگامی که نشست، به او گفتم: ای ابویعقوب، درباره این فرموده خداوند -عَزَّ وَجَلَّ- چه می‌گویی: ﴿همانا خداوند به شما فرمان می‌دهد که امانت‌ها را به صاحبانشان بازگردانید﴾¹ آن امانتی که آن را بازمی‌گردانی چیست و صاحبان آن چه کسانی هستند؟ اسحاق گفت: ای حمدان، همانا امانت همان چیزی است که به تو سپرده شده، اعم از طلا، نقره، اثاثیه و مانند اینها؛ پس خداوند به تو فرمان داده است که در آن خیانت نکنی. چنان‌که روایت شده است که جعفر بن محمد -عَزَّ عَزُّهُ- فرمود: در سپرده‌ها خیانت نکنید، نه به یهودی، نه به مسیحی، و نه به کشنده حسین -عَزَّ عَزُّهُ- . پدرم حمدان گفت: هنگامی که این فتوا را از اسحاق شنیدم بدنم لرزید. ما در میان چنین گفتگویی بودیم که ناگاه ابوشعیب -مِنْهُ