روز چهارم او را بر در خانه مولا -عَزَّ عَزُّهُ- یافتم. پس از آنکه به او سلام کردم، گفتم: ای ابویعقوب، من مسئله‌ای دارم که می‌خواهم از تو درباره آن بپرسم. پس گفت: بگو. پس گفتم: خداوند -عَزَّ وَجَلَّ- می‌فرماید: ﴿ما عذاب را اندکی برطرف می‌کنیم، اما شما بازمی‌گردید﴾¹ فادویه گفت: من هنوز سخنم را تمام نکرده بودم که ناگاه ابوشعیب -مِنْهُ السَّلَامُ- وارد شد، و هنگامی که نشست نخعی وارد شد. فادویه گفت: هنگامی که در جای خود مستقر شد، به او گفتم: ای ابویعقوب، همانا شنیدم که تو می‌گفتی هیچ‌گاه از پاسخ دادن بازنمی‌مانی. پس درباره این فرموده خداوند -عَزَّ وَجَلَّ- چه می‌گویی: ﴿ما عذاب را اندکی برطرف می‌کنیم، اما شما بازمی‌گردید﴾؟

اسحاق گفت: آنان از حالت مسخ‌شده و حیوانات ذبح‌شونده به قالب‌های جسمانی منتقل می‌شوند، و سپس از آن حالت دوباره به حیوانات ذبح‌شونده بازمی‌گردند. پس مولا -عَزَّ عَزُّهُ- تبسم کرد، سپس -عَزَّ عَزُّهُ- فرمود: این عینِ کفر است. ای ابوشعیب، در این باره به او پاسخ بده. پس ابوشعیب -مِنْهُ السَّلَامُ- گفت: ای ابویعقوب، همانا خداوند -جَلَّ وَعَلَا- هرگاه کسی را وارد آتش کند، او را وارد نمی‌کند مگر آنکه به خدا کفر ورزیده، عناد کرده و توحید او را انکار نموده باشد. در این هنگام است که مستحق آتش می‌گردد، و آن همان قالب‌های مسخ‌شده است؛ پس در تنورهای کباب‌فروشان،