سخن تحقیق

به نام خداوند بخشنده مهربان

﴿ستایش از آنِ خداوندی است که ما را به این راه هدایت نمود و اگر خداوند ما را هدایت نمی‌کرد، هرگز هدایت نمی‌یافتیم. به راستی که فرستادگان پروردگار ما حق را آوردند﴾¹

مولای ما امیرالمؤمنین -عَزَّ عَزُّهُ- فرمود: به واسطه ما در تاریکی‌ها هدایت شدید و بر قله‌های بلندی دست یافتید، و به واسطه ما از شب‌های تاریک به سپیده دم روشنایی گام نهادید.

پس ستایش او را سزاست که با توفیق خویش ما را موفق گردانید، و با تأیید خود ما را استوار ساخت، تا خدمتگزاران سخن او باشیم؛ ستایشی که در آن همان گونه می‌گوییم که مولای ما زین‌العابدین -عَزَّ عَزُّهُ- فرمود: سپس ستایش او را در برابر هر نعمتی که بر ما و بر همه بندگان گذشته و باقی‌مانده‌اش دارد، به شماره تمام اشیایی که علم او بر آن‌ها احاطه دارد، و در برابر هر یک از آن نعمت‌ها، چندین برابر مضاعف و دوچندان همیشه و جاویدان تا روز قیامت. ستایشی که حد آن را پایانی، و شماره آن را حسابی، و پایان آن