اهل آن را دشمن بدارد و از آنان بیزاری جوید. در این هنگام است که مستحق می‌گردد تا خداوند او را از حالت جسمانی به حالت روحانی منتقل سازد، در حالی که می‌خورد و می‌آشامد؛ اگر بخواهد بر عالم ظاهر شود، هر زمان که بخواهد با اختیار خود ظاهر می‌شود، و هر زمان که بخواهد با اختیار خود غایب می‌گردد، و هر زمان که بخواهد به آسمان صعود می‌کند، و هر زمان که بخواهد به زمین فرود می‌آید. و همانا مخالف از حالت جسمانی به حالت مسخ‌شده منتقل نمی‌گردد، مگر آنکه هیچ حقی برای خداوند باقی نماند جز آنکه با آن عناد ورزد، آن را انکار کند، تکذیب نماید، با اهل آن دشمنی ورزد، با آنان کینه توزد، از آنان بدگویی کند و از آنان بیزاری جوید؛ و هیچ باطلی نماند جز آنکه به آن یقین پیدا کند و آن را تثبیت نماید، و هیچ کفری نماند جز آنکه به آن عمل کند، اهل آن را دوست بدارد و یاری‌شان دهد. در این هنگام است که مستحق می‌گردد تا خداوند او را از قالب‌های جسمانی به قالب‌های مسخ‌شده منتقل سازد. پس مؤمن همواره به پیش می‌رود، بالا می‌رود و اوج می‌گیرد، و هرگز در قالب‌های مسخ‌شده و حیوانات ذبح‌شونده نمی‌افتد؛ و برای او عذابی نیست جز تنگی رحم‌ها و کالبدهای بشری. و مخالف همواره به عقب می‌رود تا آنکه برای همیشه در حالت مسخ‌شدگی فرو رود. سپس رو به مولا -عَزَّ عَزُّهُ- کرد و فرمود: ای مولای من، آیا این دین اعظم خداوند نیست؟ پس مولا -عَزَّ عَزُّهُ- فرمود: بله، این دین اعظم خداوند است. اسحاق گفت: پس معنای این سخن ما چیست که می‌گوییم: حیوانی است که می‌خورد، می‌آشامد جفت‌گیری می‌کند