مجلس هفتم: در باب کالبدهای مؤمن و کافر

ابوالفتح محمد بن حسن گفت: ابوالحسن بشری در قلعه حلب به من حدیث کرد، گفت: ابوعبدالله حسین بن حمدان خصیبی -نَضَّرَ اللَّهُ وَجْهَهُ- به من حدیث کرد، گفت: استادم ابومحمد عبدالله جنان به من حدیث کرد، گفت: اسماعیل بن محمد حسنی به من حدیث کرد که او گفت: بامداد روزی به قصد دیدار مولا -عَزَّ عَزُّهُ- بیرون آمدم تا آنکه به در خانه رسیدم و دیدم اسحاق بر در نشسته و منتظر اجازه مولا -عَزَّ عَزُّهُ- است. اسماعیل بن محمد حسنی گفت: پس به اسحاق گفتم: ای ابویعقوب، همانا مولا -عَزَّ عَزُّهُ- فرموده است: مؤمن هشتاد پیراهن در بشریتِ خونی دارد و مخالف هفتاد پیراهن در بشریت دارد؛ آیا از روزی که مولا -عَزَّ عَزُّهُ- ما را پدید آورد تا این ساعت، هشتاد پیراهن برای ماست یا پس از پایان دعوت؟ اسحاق گفت: همانا معنی -عَزَّ عَزُّهُ- هنگامی که بر عالم تجلی یافت، آنان را بر خودشان گواه گرفت که: آیا من پروردگار شما نیستم؟ گفتند: بله، یکی پس از دیگری. پس هر کس در آغازِ اول پاسخ داد، در رتبه اول ظاهر شد، و هر کس پس از اول پاسخ داد، پس از او ظاهر شد، و هر کس پس از دومی پاسخ داد، پس از او ظاهر شد؛ و به همین ترتیب تا زمان کنونی ما، و ما در پایان دعوت پاسخ دادیم. اسماعیل بن محمد گفت: ما در حال گفتگو بودیم که ناگاه سرور ما ابوشعیب -مِنْهُ السَّلَامُ- فرا رسید. پس جمعیت به سوی او برخاستند، و او فرود آمد و نشست و ما یکی