مجلس سی و هفتم: دلیل نامیده شدن اسحاق به احمر

ابوالفتح محمد بن حسن بغدادی -رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ- گفت، گروهی گفتند: اسحاق تنها به این دلیل احمر نامیده شد که او اناری خورد و صورتش را مسح کرد، پس سرخی انار از دستش بر صورتش ماند. پس آیا کسی که دانشش این باشد و صفتش همان که پیشتر گذشت، می‌تواند باب علم باشد؟ قطعاً هر که چنین ادعایی کند افترا بسته و در گمراهی دوری افتاده است. و همچنین از معایب اسحاق احمر این است که در رساله‌ها و یادداشت‌هایی که نوشته است، در آن‌ها می‌گوید: فلان عابد زاهد از فلان نمازگزار برایم حدیث کرد. پس راویانی را که محالات و مطالب بی‌اساس خود را به آنان مستند می‌کند پاکیزه می‌شمارد، سپس از صادق -عَزَّ عَزُّهُ- روایت می‌کند، و این ابله سرگردان نمی‌داند که مولایمان صادق -عَزَّ عَزُّهُ- در زمان او حضور دارد، و او با وی است و او را می‌بیند و مشاهده می‌کند و از او پنهان نیست، و او همان مولایمان حسن -عَزَّ عَزُّهُ- است. اما او در این کار یکی از دو حالت را دارد: یا اینکه مولایمان حسن -عَزَّ عَزُّهُ- او را شایسته علم ندیده و به همین دلیل آن را به او القا نکرده است، و یا اینکه اسحاق به مولایمان حسن -عَزَّ عَزُّهُ- ایمان نداشته و به همین دلیل از او روایت نکرده است. خداوند نعمتی را که به ما داده دگرگون نسازد، و ما را با منت و کرم خود بر آن ثابت بدارد. ابوالفتح محمد بن حسن بغدادی -رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ- به فرزندش حیدره -رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ- در شعری گفت: