او محمد بن مفضل است و او مفضل بن عمر است، و او محمد بن ابی‌زینب است و او جابر بن یزید جعفی است، و او یحیی بن ام طویل است، و او عبدالله بن غالب کابلی است، و او رشید هجری است، و او سفینه است، و او سلمان است و او روزبه است و او عبدالله است و او دان است، و او حام است و او یائیل بن فاتن است و او جبرائیل است، و او سلسل است، و اسب او که پیشاپیش او هنگام خروجش از حجاز بیرون آمد، هر که را در برابرش ثابت می‌ماند می‌درید. محمد بن جندب -عَلَيْهِ السَّلَامُ- گفت: پس من و مؤمنان بازگشتیم در حالی که شکرگزار و ستايشگر مولایمان -عَزَّ عَزُّهُ- بودیم، بر آنچه از فضیلت سید ابوشعیب -مِنْهُ السَّلَامُ- به ما شناساند، و نخعی و شریعی بازگشتند در حالی که پر از خشم و حسد شده بودند، پس این باعث افزون شدن کفرشان و اثبات حجت بر آنان شد.