استاد ما ابوعبدالله حسین بن حمدان خصیبی -نَضَّرَ اللَّهُ وَجْهَهُ- گفت:
این برای امتحان، آزمایش و تلبیس بود تا خردها در آن به درستی سنجیده شوند.
مجلس دوم در باب فرموده او: جرعه جرعه مینوشد و به آسانی از گلویش فرو نمیرود
ابوالفتح محمد بن حسن بغدادی گفت: ابوالطیب منشد به من حدیث کرد، گفت: استادم ابوعبدالله حسین بن حمدان خصیبی -نَضَّرَ اللَّهُ وَجْهَهُ- به من حدیث کرد، گفت: استادم ابومحمد عبدالله بن محمد جنان، از محمد بن جندب یگانه زمان، حدیث کرد که اسماعیل بن محمد حسنی گفت: بر در خانه مولا حسن عسکری -عَزَّ عَزُّهُ- نشسته بودم و اسحاق نیز بر در نشسته بود، پس به او گفتم: ای ابویعقوب، همانا در ضمیر من مسئلهای است که درون و قلبم را خسته کرده است، آیا صلاح میدانی آن را برای من تفسیر کنی، اگر در این باره پاسخی در خاطر داری که از مولا حسن عسکری -عَزَّ عَزُّهُ- شنیده باشی؟ پس ابویعقوب گفت: آن را بیان کن. پس گفتم: خداوند -عَزَّ وَجَلَّ- میفرماید: ﴿آن را جرعه جرعه مینوشد و به آسانی از گلویش فرو نمیرود، و مرگ از هر سو به سراغش میآید اما او نمیمیرد، و در پی او عذابی سخت است﴾1 ابویعقوب گفت: این آیه درباره




