پیامبری که پیام‌رسان از سوی خداست، یا امامی راهنما باشد، در حالی که مولا -عَزَّ عَزُّهُ- حاضر و آشکار است. پس اجتهاد تو برای رسیدن به حق، رنجی است که از دوش تو برداشته شده است، از امامت بپرس تا به تو پاسخ دهد، زیرا او ضامن اجتهاد است، پس امام ضامن است و رساننده پیام امین است، زیرا رساننده پیام همان کسی است که از سوی امام -عَزَّ عَزُّهُ- پیام را می‌رساند و او مورد اعتماد و امین است، بزرگ و والاست معتمدی که به معتمدی دیگر پیام می‌رساند. ای ابویعقوب چه ماجرایی میان عثمان و ابوذر -عَلَيْهِ السَّلَامُ- بود؟ پس اسحاق گفت: در این صورت من ابوذر -عَلَيْهِ السَّلَامُ- هستم و فاذویه عثمان است. ابوشعیب -مِنْهُ السَّلَامُ- فرمود: در این باره از مولا -عَزَّ عَزُّهُ- بپرس. پس اسحاق گفت: فاذویه را همین بس که او کردی و عجمی است که اصالت و نجابت ندارد. ابوشعیب -مِنْهُ السَّلَامُ- فرمود: این را نگو ای اسحاق، همانا پرسشگری از مولا -عَزَّ عَزُّهُ- پرسید و به او گفت: ای مولای من، کدام یک برتر است: عربی زاده عرب و مادر عرب که مؤمن باشد و خدا را بشناسد، یا عجمی زاده عجم و مادر عجم که مؤمن باشد و خدا را بشناسد؟ فرمود -عَزَّ عَزُّهُ- : بلکه عجمی برتر است، به دلیل سخن او -عَزَّ وَجَلَّ- که: ﴿و اگر آن را قرآنی غیرعربی قرار می‌دادیم حتماً می‌گفتند چرا آیات آن به روشنی بیان نشده است﴾¹ و قرآن به زبان عربی نازل شد، پس عجم به آن ایمان آوردند، و اگر بر عجم نازل می‌شد، عرب به آن ایمان نمی‌آوردند. و به راستی پیامبر