خبری درباره مسخ‌شدگی و انواعِ آن

ابوالحسن بن عشائر نساج در حلب برای من حدیث کرد و گفت: از شیخِ فاضل و مورد اعتماد ابوالحسین محمد بن علی جلّی درباره گوشتِ شتر و خوردنِ ماهیِ اسبله (سلّور) پرسیده شد؟ پس گفت: به خدا سوگند در این باره از سرورمان چیزی نشنیده‌ام جز اینکه حرام است. شیخ ابوالحسین گفت: و در آن شب خفتم، پس در خوابم شیخ ابوعبدالله حسین بن حمدان خصیبی را دیدم، پس به من گفت: ای ابوالحسین، آیا از تو درباره گوشتِ شتر و ماهیِ اسبله پرسیدند؟ گفتم: آری ای سرورم. گفت: به آنان چه گفتی؟ گفتم: در این باره چیزی نشنیده‌ام جز اینکه حرام است. پس سرورمان ابوعبدالله گفت: ای ابوالحسین، آنچه را محمد -عَزَّ عَزُّهُ- حرام کرده بر مرتکبش حدّ واجب می‌شود، و آنچه را معنی امیرالمؤمنین -عَزَّ عَزُّهُ- حرام ساخته بر مرتکبش مرگ واجب می‌گردد، و معنی امیرالمؤمنین -عَزَّ عَزُّهُ- شتر و ماهیِ اسبله را حرام کرده است.

و سابورِ جلّی را بیت‌هایی شعر است، که چنین است:

هر کس سخنی جز گفتارِ جلّی گوید، پس بر او باد لعنت از سوی همگان. همانا من به او و بدانچه دو دستش از نقل و گفتار منتقل ساخته اعتماد ورزیدم. سخنِ درست گفت و پیوسته تا ابد سخنِ درست روایت می‌کند و همانندِ آن را املا می‌نماید.