خبری درباره ظهورِ پروردگار در آخرالزمان

از سلمان فارسی روایت شده است که گفت: محبوبم رسولِ خدا -عَزَّ عَزُّهُ- به من فرمود: ای سلمان، گویی در آخرالزمان پروردگار را می‌بینم که بر پشتِ کوفه (نجف) ﴿در سایه‌بان‌هایی از ابر فرود می‌آید﴾¹، از سمتِ راستش هفتصد هزار فرشته و از سمتِ چپش هفتصد هزار فرشته، و از پیشِ رو و از پسِ سرش مانندِ آن است، و آنان آفریدگان را به اقرارِ به او دعوت می‌کنند؛ همگی آنان او را آن‌گونه می‌بینند که یکی از شما ماهِ شبِ چهارده را در مشرق‌ها و مغرب‌هایش می‌بیند، به گونه‌ای که لحظه‌ای از هیچ‌کس پنهان نمی‌ماند. در آن هنگام خداوند پرده را از بینندگانِ اهلِ شرق و غرب برمی‌دارد، و در یک ظهور از تمامیِ شهرها یکصد و هفتاد هزار فرشته گرد آورده می‌شوند، پس برای او به ربوبیت، و برای خدا به یگانگی، و برای محمد -عَزَّ عَزُّهُ- به پیامبری اقرار می‌نمایند. سپس تمامیِ ادیان جز آنچه او بر آن است باطل می‌گردد، و مردم را با یک عصا می‌راند، و در میانِ آنان یکصد هزار سال می‌ایستد، و پس از آن هر آنچه را بخواهد و اراده کند یادآور می‌شود.