می‌کند! و این است گفتارِ خدای متعال: ﴿چیزی بس ناخوشایند﴾ سپس سرور محمد -عَزَّ عَزُّهُ- آشکار می‌شود و مردم را به معرفت و اقرارِ به خویش دعوت می‌کند، و مردم در حیرت از اختلافِ دو زبان و دو ظهورِ بهمنی و محمدی هستند؛ و مولایمان امیرِ نحل علی -عَزَّ عَزُّهُ- که معنیِ معبود است و قدرتش والا باد از چشمهٔ خورشید در حالی که ذوالفقار در دست دارد بر آنان تجلی می‌کند، پس دیدگانِ خویش را به سوی او خیره می‌سازند و به سرور محمد -عَزَّ عَزُّهُ- می‌گویند: این کیست؟ پس سرور محمد -عَزَّ عَزُّهُ- به آنان می‌گوید: این مولای شما علیّ کبیر است! پس به رو بر خاک می‌افتند و شمشیر آنان را فرا می‌گیرد سپس عذاب از کشته‌شدن و سوختن بر آنان فرود می‌آید؛ و این است گفتارِ خدای متعال: ﴿تا آنگاه که هراس از دل‌هایشان زدوده شود، گویند: پروردگارتان چه گفت؟ گویند: حق را، و اوست والای بزرگ﴾¹.