﴿پس آنچه را از روشنایی آن به تو داده‌ام بگیر﴾¹ و ﴿از شکرگزاران باش﴾² و سخن او درباره یعقوب آنجا که به فرزندش گفت: و این‌گونه پروردگارت تو را برمی‌گزیند و از تعبیر رویدادها به تو می‌آموزد، تا آنجا که می‌فرماید: و نعمتش را بر تو تمام می‌کند، همان‌گونه که پیش از این بر پدرانت ابراهیم و اسماعیل و اسحاق تمام کرد. و این‌گونه در داستان نوح فرمود: ﴿و همانا نوح ما را ندا داد، پس چه نیک پاسخ‌دهندگانی هستیم﴾³ و سخن او درباره یونس هنگامی که او را اجابت کرد: ﴿و بر فراز او درختی از کدو رویاندیم﴾⁴ یعنی او را به دانش شجره منتهی رساند که در قلبش رویید و از میوه آن خورد، پس رستگار شد و غنیمت برد، و بی‌نیاز گشت. همان‌گونه که برای سلیمان رویید، چنان‌که خداوند -عَزَّ وَجَلَّ- فرمود: ﴿پس آن را به سلیمان فهماندیم﴾⁵ و سخن او درباره عیسی: ﴿و پسر مریم و مادرش را نشانه‌ای قرار دادیم و آن دو را در جایگاهی بلند، دارای آرامش و آبی روان پناه دادیم﴾⁶ و آن جایگاه بلند، همان درجه والایی است که قرارگاه معرفت است، و چشمه گوارای غیب‌ها و چشمه‌سارهای حکمت و قدرت از آنجاست. و به راستی خداوند هر ولیّی را پیش از صفا یافتنش آزمود، و چون او را از آن بالا برد،