ای آنکه مرا آفریدی زمانی که چیزی نبودم، بر من منت گذار و مرا زنده بازگردان، به همان مکانی که در آن تو را ببینم، بی‌هیچ چگونگی که برایش در من دیده شود.

ما ظاهرِ خداییم، و غیرِ باطنِ او نیستیم

از جناب ابوشعیب روایت شده است که گفت: از مولا حسن عسکری -عَزَّ عَزُّهُ- شنیدم که می‌فرمود: ما ظاهرِ خدا هستیم و غیرِ باطنِ او نیستیم، و ما سایه‌ی او هستیم و خورشیدِ او از ما برآمد؛ هیچ زمانی بر ما پیشی نگرفت و فراتر از ما غایتی برای هیچ جوینده‌ای نیست؛ از ما ابدیت جاودانه گشت و کمالِ هر شمار است؛ یگانگی معنای ماست اگرچه نام‌های ما گوناگون باشد، و قدَم ذاتِ ماست اگرچه صفت‌های ما بسیار باشد؛ هر کس برای ما حدّی قرار دهد ما را انکار کرده است، و هر کس ما را تشبیه کند به ما شرک آورده است؛ پس ما چراغدان‌های نور و معدن‌های آن هستیم، و ما شاهد و مشهود هستیم.