درستیِ عبادت به درستیِ اعتقاد است نه توهم، پس این است راه به سوی او و وقوف بر او.

از پیامبر -عَزَّ عَزُّهُ- روایت شده است که فرمود: هر کس به خدا گمانِ نیکو برد، دارای دلی آسوده و پیوندی درست خواهد بود.

تفاوت میان ظاهر و باطن

از شیخ ثقه ابوالحسین محمد بن علی جلّی، مرفوعاً به یونس بن ظبیان -عَلَيْهِ السَّلَامُ- از عالم -عَزَّ عَزُّهُ- روایت شده است که از او درباره تفاوت میان ظاهر و باطن پرسیده شد؟ پس فرمود: باطن همان غایت است، و ظاهر همان معنای اول و آخر است. پس پرسش‌کننده به او گفت: پس آخرِ ظاهر چیست؟ پس فرمود: همانا غایتِ ازل از ذاتِ خویش نوری ویژه ابداع کرد که به سوی غایت می‌خواند، پس از آنجاست که امام فرمود: بر خدا دلالت نمی‌کند مگر خدا؛ پس این نورِ ویژه با هیچ‌یک از نورهای پدیدآمده سنجیده نمی‌شود، و این نور همان ظاهرِ خدا در زمین و آسمان و خشکی و دریا و شرق و غربِ اوست. پرسش‌کننده گفت: آیا بر این نورِ ویژه‌ای که یاد کردی حدّ یا صفتی وارد می‌شود؟ عالم فرمود: آری، برای او حدّ و صفتی است. پرسش‌کننده گفت: پس چه نامیده می‌شود؟ عالم فرمود: معنی. پرسش‌کننده گفت: و چرا معنی نامیده شد؟