حدیثی که از سه تن فراتر رود راز نیست

از مولای ما عالم -عَزَّ عَزُّهُ- روایت شده است که فرمود: حدیث ما دشوار و صعب و مستصعب است، حسّی محسوس است که آن را برنمی‌تابد مگر فرشته‌ای مقرب، یا پیامبری فرستاده‌شده، یا مؤمنی که خداوند دلش را به ایمان آزموده باشد. و همانا ما سخن و حدیث خویش از اهل بیت را به گونه‌های گوناگون با مردم می‌گوییم: پس از حدیث ما حدیثی است که باکی نداریم از ما بازگو شود حتی بر بالای منبرها، که آن برای ما آراستگی و زینتی است و برای دشمن ما مایه عیب و کاستی، و برای شیعیان ما آشکار است. و از حدیث ما حدیثی است که جز شیعیان ما آن را بازگو نمی‌کنند، پس بدان بر یکدیگر دلیل می‌آورند و بدان با هم پیوند می‌یابند و راز می‌دارند. و از حدیث ما حدیثی است که جز برای یک یا دو تن بازگو نمی‌شود، پس چون از سه تن فراتر رود دیگر راز نیست. و از حدیث ما رازی پوشیده و نقاب‌دار به راز است که آن را جز در سینه‌های استوار و دل‌های امانت‌دار قرار نمی‌دهیم. پس هرگاه گوینده‌ای از ما حدیثی بازگفت روزی از ما درباره آن بپرسید؛ اگر راستگو باشد او را تصدیق می‌کنیم و از این رو صادق و مصدَّق و صدوق نامیده می‌شود، و اگر دروغگو باشد تکذیبش می‌کنیم و از این رو کاذب و مکذَّب و کذوب نامیده می‌شود. پس درباره آنچه از ما بازگو می‌کنید از خدا پروا بدارید، زیرا هر کس بر ما دروغ بندد، باید جایگاه خویش را در آتش آماده سازد.