مسئله‌ای معرفتی
مسئله: آیا جایز است اسم که یادش با جلالت و تعظیم باد بر معنی -عَزَّ عَزُّهُ- نماز گزارد، در حالی که دیده‌ایم محمد بن الحسن الحجه بر مولای ما حسن بن علی یازدهم -عَزَّ عَزُّهُمَا- نماز گزارد؟
شیخ ثقه ابوالحسین محمد بن علی جلی گفت: این از مواردی است که جایز نیست اسم بر معنی خود نماز گزارد، زیرا معنی -عَزَّ عَزُّهُ- همان نمازگزارنده بر اسم‌های خویش در تمام سطر امامت است. و هنگامی که معنی -عَزَّ عَزُّهُ- به صورت علی بن محمد دهم -عَزَّ عَزُّهُ- آشکار بود، و اسم، حسن بن علی یازدهم -عَزَّ عَزُّهُ- بود، چون معنی که همان علی هادی -عَزَّ عَزُّهُ- است خواست نهان‌زیستی را آشکار سازد، صورت حسن بن علی یازدهم -عَزَّ عَزُّهُ- را زیر درخشش نور خویش پنهان ساخت و به مانند صورت او آشکار گشت، پس معنی همان حسن بن علی یازدهم -عَزَّ عَزُّهُ- شد، و اسم دو شخص گردید که آن دو ابوشعیب محمد بن نصیر و محمد بن الحسن الحجه المنتظر -عَزَّ عَزُّهُ- در صاریا در مدینه بودند، غایب از دشمنانش و آشکار برای اولیایش. پس چون معنی که همان حسن بن علی یازدهم -عَزَّ عَزُّهُ- است خواست نهان‌زیستی را آشکار کند، به ذات خود از سطر امامت غایب گشت و صورتِ حسن را که زیر درخشش نور پنهان بود آشکار ساخت و