سوره قل هو الله احد

با اسناد از عبدالله از عمار بن ابی‌مقدام از ابوعبدالله -عَزَّ عَزُّهُ- روایت شده است که فرمود: همانا خداوند هنگامی که ﴿قل هو الله احد﴾¹را آفرید، برای آن هزار هزار بال از نور آفرید، پس بر اهل هیچ آسمانی نگذشت مگر آنکه برای آن به سجده افتادند و گفتند این نسبت پروردگار است.

معنای مکر خداوند

از عالم -عَزَّ عَزُّهُ- درباره سخن خدای -عَزَّ وَجَلَّ- پرسیده شد که: ﴿آنان نیرنگ آوردند و خدا نیرنگ آورد و خدا بهترین نیرنگ‌زندگان است﴾² فرمود: آنان تنها با نیرنگ‌شان و انکارِ حق، سزاوار تسلط ابلیس بر خویش شدند و اینکه چیزها را به گونه‌ای غیر از آنچه هست و بر آن قرار دارد ببینند، زیرا او -عَزَّ وَجَلَّ- با آنان مکر ورزید، یعنی: آشکار شدن او برای آنان همانند خودشان، تا حجت بر کسی که قدرت او را انکار نمود ثابت گردد.