داعیان امیر النحل

از عالم -عَزَّ عَزُّهُ- روایت شده است که از او درباره سخن خداوند پرسیده شد که: ﴿آن‌ها را افسرده و بی‌حرکت می‌پنداری در حالی که مانند ابر می‌گذرند﴾¹ پس فرمود آنان داعیان امیر النحل -عَزَّ عَزُّهُ- هستند.

علت شناساندن خداوند خود را به آفریدگانش با نام‌هایشان

به محمد بن سنان -عَلَيْهِ السَّلَامُ- گفته شد: به چه علتی خداوند خود را با نام‌ها و صفاتشان به جهانیان شناساند؟ گفت: برای این‌که اثبات حجت بر آنان را به عقل‌هایشان نزدیک کند.

از شیخ ابوالحسین محمد بن علی جلی پرسیده شد: آیا برای باطل نیز حقی است آن‌گونه که برای حق حقی است؟ گفت: آری، باطل از خدا سخن می‌گفت پس آن را تبدیل کرد، و حق از خدا سخن می‌گفت پس با آن مخالفت نورزید.