درباره صورت مرئی و چگونه دیدنِ آن توسط بیننده

از عالم -عَزَّ عَزُّهُ- درباره صورت مرئی پرسیده شد و این‌که حدودِ آن‌چه نظرِ بیننده بر آن می‌افتد چگونه است؟ پس فرمود: همانا بیننده بدان صورت تنها به اندازه توان خویش و گوهرِ بسیطِ خود می‌نگرد؛ پس نورِ دیده او با آن نورِ مورد نظر تلاقی می‌کند و او را از ادراک بازمی‌دارد، پس نورِ بیننده به پسوی خودش بازمی‌گردد و جز مانندِ خود را به اندازه طاقتش نمی‌بیند. و این علتی که در اوست همان علتِ عالم است، و همان است که به آن اصلِ علت در معلول گفته می‌شود؛ و این از برخی مواضعِ صفت است، و صفتِ آن‌چه از نورِ هدایت در اوست، و نمی‌تواند از درجه خویش فراتر رود.

از عالم -عَزَّ عَزُّهُ- روایت شده است که فرمود: خدا را به نام‌های ذاتش بخوانید تا بدین‌وسیله به شناختِ او در ظهوراتش دست یابید.