که آن را انکار کردند، و صورتی که در برابر آن گردنکشی نمودند، و به آن کفر ورزیدند. ما را جز اندکی نمی‌شناسند. پس بیفزای ای جابر تا بر تو افزوده شود، و از سپاسگزاران باش. جابر -مِنْهُ السَّلَامُ- گفت: از نجوای من در قلبم چنین بود و گویی در سینه‌ام نوشته شده بود ﴿بی‌گمان این سخنِ فرستاده‌ای بزرگوار است، نیرومند و نزد صاحبِ عرش دارای مقام و منزلت، که در آنجا فرمانروا و امین است﴾¹ پس به من نگریست و لبخند زد و فرمود ای جابر، فرمانروای غیب است، امین است. و فرمود: ﴿و می‌خواهند میان خدا و پیامبرانش جدایی افکنند و می‌گویند به برخی ایمان می‌آوریم و به برخی کافر می‌شویم﴾² ﴿و به راستی که هر کس دروغ بست، نومید و تباه گردید﴾³