خالی نبوده‌اند و او نیز در تمامی احوال از آنان خالی نبوده است خواسته آنان با توهم و گمان در زیر این فضاست رو به سوی هوا، با آسمان‌ها راز و نیاز می‌کنند.

غیبت سرورمان ابوعبدالله حسین بن حمدان خصیبی -قَدَّسَهُ اللَّهُ-

خبری است مرفوع از سرورمان حسین بن حمدان خصیبی -نَضَّرَ اللَّهُ وَجْهَهُ- ، این خبر به صورت مرفوع از شیخ ابوالخیر سلمه بن احمد حدا در قاهره به سال ۴۳۲ هجری روایت شده است که گفت: مولایم ابوالتحف هبة‌الله بن خباز حلبی -قَدَّسَ اللَّهُ رُوحَهُ- برایم حدیث کرد، و من خود این شیخ ابوالتحف -رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ- را ملاقات کردم که گفت: ابونصر منصور برایم حدیث کرد، گفت: مولایم شیخِ ثقه ابوالحسین محمد بن علی جلی -قَدَّسَ اللَّهُ رُوحَهُ- در حلب به سال ۳۹۹ هجری برایم حدیث کرد و گفت: در روزی که خداوند در آن غیبت سرورمان خصیبی -نَضَّرَ اللَّهُ وَجْهَهُ- را مقدر فرموده بود، حضور یافتم و آن روز چهارشنبه بود، در حالی که چهارده شب از ذی‌القعده سال ۳۴۶ هجری گذشته بود. و ابوالهیثم سری، فرزند سید ابوعبدالله -نَضَّرَ اللَّهُ وَجْهَهُ- حاضر بود، و او و خواهرش سریه، فرزندان مولایم بودند که از صلب او به دنیا آمده بودند. و سری فرزند سرورمان ابوعبدالله -نَضَّرَ اللَّهُ وَجْهَهُ- ، ابوالحسن علی بن محمد عجان را که از فرزندان