آن همان باب است، و این بنده اوست، زیرا فرمانبردار و اجابت‌کننده اوست. پس هر جا که چیزی از توحید را آشکار ساختید، عبد النور آنجاست، و هرگاه در جایگاه‌های تاریکی نزد فرزندان ابلیس حاضر شود، پس گناه و تاریکی بر روی تاریکی است، و محو و نابودی بر روی نابودی بر ابلیس و فرزندانش است. آگاه باشید که آنان ایمان نمی‌آورند تا آنکه قائم -عَزَّ عَزُّهُ- قیام کند.
از مولا صادق -عَزَّ عَزُّهُ- پرسیده شد: چرا این نوشیدنی عبد النور نامیده شد؟ پس -عَزَّ عَزُّهُ- فرمود: همانا خداوند -عَزَّ وَجَلَّ- چون آن را در نهرهای بهشت خویش همراه با آب و شیر و عسل روان ساخت، تمامی نهرها با آنچه در آنها بود لبریز شدند، و نور نهرهای این نوشیدنی چنان درخشید که مشرق و مغرب را از نور و شکوه خود پر کرد. پس فرشتگان گفتند: پروردگارا، این چه نوشیدنی است که در بهشت چیزی نیکوتر از آن نیست؟ پس مولا -عَزَّ عَزُّهُ- فرمود: من نور هستم، و این عبد النور (بنده نور) است، آن را برای اولیای خویش مباح کردم، و بر دشمنانم حرام گردانیدم.
از برخی حواریون روایت شده است که از سرور ما مسیح -عَزَّ عَزُّهُ- درباره شراب پرسیدند. پس -عَزَّ عَزُّهُ- فرمود: آن نعمتی است که شکرگزاریِ آن، مستیِ از آن است. پس به او گفتند: ای روح‌الله، از فضیلت آن برای ما بیفزا. پس -عَزَّ عَزُّهُ- فرمود: همانا خداوند -جَلَّ وَعَلَا- ارواح مؤمنان را نورانی آفرید، و آنها را در این پیکرهای تنگ