را نداری. پس او را سوگند غلیظی داد تا آن را بر حقیقت و معنایش به او خبر دهد. پس -عَزَّ عَزُّهُ- فرمود: بشنو و فراگیر، و به هر جا که مرکبت تو را می‌رساند برسان، و آن را از کسی که تاب تحمل آن را ندارد پنهان کن، و از کسی که شایسته آن نیست مصون بدار: خداوند بندگانش را با گمراهی آغاز نکرد، و آنان را بدون عمل عذاب ننمود، از زمانی که به طاعت فرمان داد از آن نهی نکرد، و از زمانی که از معصیت نهی نمود به آن فرمان نداد. با چیرگی نافرمانی نمی‌شود، و با اجبار اطاعت نمی‌گردد. او مالکِ چیزی است که تو را مالک آن ساخته، و تواناست بر آنچه تو را بر آن توانا کرده است. خواست که تو توانا باشی بر چیزی که نخواست تو انجام‌دهنده آن باشی. و همان‌گونه که نیکی از جانب خداست و او آن را برای شما پدید آورد، بدی نیز از نفس‌های شماست. ای پرسشگر: همانا خداوند برای اختیار دادن فرمان داد، و برای برحذر داشتن نهی کرد، و تکلیفی آسان مقرر داشت، و تو را مختار و توانا قرار داد.

این آیه به شخص فاطر اشاره دارد، به دلیل سخن او -جَلَّ وَعَلَا- : ﴿و فرشتگان را که بندگان خدای رحمان‌اند، ماده پنداشتند. آیا در آفرینش آنان حضور داشتند؟ گواهی آنان نوشته خواهد شد و بازخواست می‌شوند﴾¹