خدا را شکر می‌کردی و در مال خود حق او را به جای می‌آوردی؟ گفت: خیر. -عَزَّ عَزُّهُ- فرمود: پس تو را بر خدا چه حقی است؟ همانا مَثَل تو مَثَل مردی است که مالی به او سپرده شده تا در آن بر اساس آنچه مالکش برای او تعیین کرده تصرف کند، پس چون به آنچه برای او تعیین کرده بود عمل نکرد، مال را از او بازپس گرفت. آیا این کار را واجب می‌دانی؟ گفت: خیر. -عَزَّ عَزُّهُ- فرمود: و هر کس که عمل واجب با او انجام شد، باید شکرگزار کسی باشد که او را به کار گماشته است. گفت: راست گفتی ای سرور من.

خداوند بر بنده خویش چیزی جز حق برادرش را واجب نکرده است

از عدوی از حماد روایت شده است که گفت: صادق -عَزَّ عَزُّهُ- فرمود: خداوند پس از اقرار به خویش، چیزی را بر بنده‌اش واجب نساخت مگر حق برادر را. پس هر کس در آن کوتاهی کند، در آنچه خداوند بر او واجب کرده در وقت پیش‌فرستادن نیکی‌ها کوتاهی نموده است. پس آنچه بر مؤمن واجب است این است که خدا را بشناسد و او را یگانه بداند، و ولیّ او را بشناسد و از او فرمان برد، و دشمن او را بشناسد