و اگر ضایع کردن حق برادرانتان توسط شما نبود

بی‌تردید حق برایتان آشکار می‌شد

از عدوی از حماد و کربی از صادق -عَزَّ عَزُّهُ- روایت شده است که فرمود: خداوند -عَزَّ وَجَلَّ- می‌فرماید: بنده من پیوسته با نوافل (اعمال مستحب) به من نزدیک می‌شود تا آنکه او را دوست بدارم، پس چون او را دوست بدارم، گوش و چشم و دست و زبان او خواهم بود. پرسیده شد: نوافل چیست؟ -عَزَّ عَزُّهُ- فرمود: افزون ساختنِ حق برادران بر آنچه واجب شده است. همانا خداوند برای بنده خود ناخوش می‌دارد آنچه را برای خود ناخوش می‌دارد، همانا بنده مرگ را ناخوش می‌دارد پس خداوند ناراحتی او را ناخوش می‌دارد، و هر کس حقیقتاً ناراحتی بنده‌ای را ناخوش بدارد، ناراحتی مولای خویش را ناخوش داشته و رضایت او را می‌طلبد. و اگر ضایع کردن حق برادرانتان توسط شما نبود، بی‌تردید حق برایتان آشکار می‌شد.

از عدوی از حماد روایت شده است که گفت: صادق -عَزَّ عَزُّهُ- فرمود: هر کس نزد برادر مؤمن خویش شِکوه کند و او چیزی برای همدردی و یاری به وی پیشکش ننماید مبتلا و گرفتار می‌گردد.