یافته تندخو و خشن نیست، و نگاهش به سوی شهوتِ چیره بر او پیشی نمی‌گیرد، و بر مردم به خاطر آنچه خداوند -جَلَّ وَعَلَا- از فضل خویش به آنان داده است حسد نمی‌ورزد، و اهل بلا را به بلایشان سرزنش نمی‌کند، به آنچه خداوند -عَزَّ وَجَلَّ- او را بدان چنگ زده استوار می‌دارد متمسک است، و چهره‌اش را با پوست و ظاهری جدید دگرگون نمی‌سازد، و در کارش اسراف نمی‌کند، ستمدیده را یاری‌رسان و مسکین را مهربان دیدار می‌کند، مردم از دست او در آسایش‌اند، در دنیایشان با آنان رقابت نمی‌کند تا دشمنش بدارند، و آنچه را در دستان آنهاست طلب نمی‌کند تا مبغوضش دارند، و به عزت دنیا رغبت نمی‌کند، و از خواری آن بی‌تابی نمی‌نماید، در خوی او کاستی، و در اندیشه او سستی، و در دینش آلودگی دیده نمی‌شود، کسی را که از او راهنمایی بخواهد راهنمایی می‌کند، و در مشورت به کسی که با او مشورت کند خیرخواهی می‌نماید، و کسی را که او را یاری کند بر خیر یاری می‌دهد، و از باطل و دشنام و نادانی باز می‌ایستد، سپس کلام خداوند متعال را تلاوت فرمود: ﴿به راستی که مؤمنان رستگار شدند، آنان که در نمازشان خاشع‌اند، و آنان که از بیهودگی روی‌گردان‌اند، و آنان که زکات را می‌پردازند، و آنان که شرمگاه خویش را پاس می‌دارند، مگر در برابر همسران یا کنیزانشان که در این صورت مورد سرزنش نیستند، پس کسانی که فراتر از این بجویند، آنان همان تجاوزکاران‌اند، و آنان که امانت‌ها و پیمان خود را رعایت می‌کنند، و آنان که بر