پیداست، و او خود راهنما به سوی ذات خویش است؛ هم راهنماست و هم راهنمایی‌شونده. پس ای حمران این است وجه روشن در شناخت خداوند -عَزَّ وَجَلَّ- ، و آن را جز دانایان درنمی‌یابند.

درباره ویژگی‌های پدیده‌ها و نشانه‌های آفریدگان

از علی بن محمد که گفت: جعفر بن محمد بن مالک فزاری کوفی، از عبدالله بن یونس بدیعی، از حسین بن مسکان، از یونس بن ظبیان -عَلَيْهِ السَّلَامُ- برایم حدیث کرد که او گفت پرسیدم از سرورمان عالِم -عَزَّ عَزُّهُ- درباره آنچه از او دیده می‌شود از ویژگی‌های پدیده‌ها و نشانه‌های آفریدگان، مانند ناتوانی و عبادت، و مانند اشاره او به غیر خود، و کمالِ حالت بشری‌اش؟ پس فرمود: ای پسر ظبیان، آیا آن یگانه‌ای را که از آن احد است دیدید، پس تسلیم او شدید و بر او تکیه کردید، زیرا او برگزیده او، چراغدانِ نور او، خانه حکمت او، و خاستگاه تجلی اوست؟ پس با حدوث او به قدمت خویش اشاره می‌کند، و با ناتوانیِ او قدرت خویش را می‌شناساند، پس او از جایگاهی نزدیک ما را ندا می‌دهد. ای پسر ظبیان، هرگاه این سخن را شنیدی که من خدایم، مپندار که حجابی را می‌بینی؛ و این سخن که من از سوی خداست، نه از سوی حجاب. پس یونس سجده