بپرسیم که ما را از آنها آگاه سازی. پس -عَزَّ عَزُّهُ- فرمود: از هرچه برایتان پیش آمده بپرسید، تا شما را از پرسشتان آگاه کنم. گفتند: ای مولای ما، می‌بینیم که برخی از این ستارگان پرنورتر از برخی دیگرند؟ پس -عَزَّ عَزُّهُ- فرمود: آری، هر یک به اندازه منزلت خویش است. گفتند: ای مولای ما، ماه پرنورتر از ستارگان است و نورش بر نور آنها برتری دارد؟ -عَزَّ عَزُّهُ- فرمود: آری، زیرا ماه منزلتی رفیع‌تر و بالاتر از ستارگان دارد و نورش بر نور آنها برتری دارد. گفتند: ای مولای ما، می‌بینیم که خورشید پرنورتر از ماه است و نورش بر نور آن برتری دارد. -عَزَّ عَزُّهُ- فرمود: آری، زیرا خورشید درجه‌اش از ماه رفیع‌تر است و نورش بر نور آن برتری دارد. گفتند: ای مولای ما، می‌بینیم که خورشید هر روز طلوع می‌کند و غروب می‌نماید؟ -عَزَّ عَزُّهُ- فرمود: از او طلوع می‌کند و به سوی او بازمی‌گردد، و از دو طثنج و دو خلیج ایستاده غیرمسطح عبور می‌کند، و عرش بر فراز آب است. گفتند: تو را به خدای بزرگ سوگند می‌دهیم که ما را خبر دهی دو طثنج چیستند؟ و دو خلیج ایستاده غیرمسطح چیستند؟ و عرش بر فراز آب کدام است؟ پس -عَزَّ عَزُّهُ- فرمود: آری، اما آن دو طثنج، همان حسن و حسین -عَزَّ عَزُّهُمَا- هستند، و دو خلیج ایستاده غیرمسطح، همان سلمان -مِنْهُ السَّلَامُ- است، زیرا آبِ آب شخص اوست، و عرشِ بر فراز آب، محمد -عَزَّ عَزُّهُ- است، و بر فراز او امیر النحل -عَزَّ عَزُّهُ- است که خورشید از او طلوع می‌کند و به سوی او بازمی‌گردد. به خدا سوگند ای جماعت، من خورشید را دیده‌ام در حالی که به سوی قرارگاه خویش بازمى‌گشت همچون