نشانههای مؤمن نیکوکارِ پاک و اخلاق او
از او روایت شده است که گفت: مولایمان امام صادق -عَزَّ عَزُّهُ- فرمودند: امید شما به خداوند و به برادران مؤمنِ نیکوکار و پاکی باشد که از تمام عیبها، آفتها و گناهان تباهکننده مبرا هستند؛ کسی که برای برادرش همان را میپسندد که برای خود میپسندد و با او برابری و همیاری میکند. عرض کردم: ای مولای من، نشانه مؤمن نیکوکار و پاک چیست؟ ایشان -عَزَّ عَزُّهُ- فرمودند: مؤمن آسانگیر و نرمخوست، نه ترشرو و عبوس است و نه دروغگو، نه کنارهگیر است و نه بهرهکش، نه بدزبان است و نه فرومایه، نه بیاصل و نسب است، نه مفعول و نه کمعقل؛ مردان بر او سوار نمیشوند و تن به پستی نمیدهد، و زنان بدکاره او را نزاییدهاند. او نه واسطه فساد است، نه بوزینهباز، نه آتشافروز، نه سخنچین، نه تنوردار، و نه دیوث. عرض کردم: ای مولای من، دیوث کیست؟ ایشان -عَزَّ عَزُّهُ- فرمودند: دیوث کسی است که غیرت ندارد و مردان بیگانه را به حریم خانواده خود راه میدهد. برحذر باش، سخت برحذر باش از او، و از مدارا همنشینی و سخن گفتن با وی؛ چرا که او از هر نجاستی نجستر است، و نگاه کردن به او و سخن گفتن با وی حرام است، حرامی شدیدتر از گوشت خوک، مردار و خون.




