پس‌فردایم به تو اطمینان کامل دارم. پس مولایم -عَزَّ عَزُّهُ- فرمودند: ای مفضل، آیا این بی‌نوای فقیر را نمی‌بینی که این سخن که می‌گوید چقدر نیکوست؟ عرض کردم: او کیست؟ فرمودند: او از فرزندان حبابه والبیه است، که اگر به کوه‌ها بگوید از جای خود جابجا شوند، بی‌شک جابجا می‌شوند. مفضل گفت: پس پیش رفتم تا به آن مرد رسیدم، به او سلام کردم و او پاسخ سلام مرا داد. پس گفتم: ای برادرم، آیا تو کسی هستی که کوه‌ها از تو اطاعت می‌کنند؟ گفت: آری، و مولایم از آن بزرگ‌تر است و از من اطاعت می‌کند. گفتم: آیا مولایت از تو اطاعت می‌کند؟ گفت: آری، اگر چیزی از او بخواهم به من عطا می‌کند، و اگر از او عافیت بطلبم مرا عافیت می‌بخشد، و چه چیزی از این نیکوتر است.