عجم هفت دوره چرخیده است، و آنان برادران یکتاپرست و عارف شما هستند، و شما نیز با آنان از آن نوشیدید و شریف‌ترینِ آنان بودید، و من امروز از آن به شما نوشاندم چنانکه در گذشته نیز از آن به شما نوشانده بودم. سپس جام را برگرفت و آن را پر کرد آنگاه به ابن اشیم نوشاند و فرمود: خداوند تو را سلامت بدارد ای خلیل رحمان. پس ابراهیم خلیل آن را از دست او گرفت و نوشید. سرور ما ابوالطیبات -مِنْهُ السَّلَامُ- فرمود خداوند نوشیدنش را بر تو گوارا سازد، که به جانم سوگند، با این نوشیدنی دانش ملکوت از آنچه در قرون اولیه و عصرها و دوره‌ها بوده است روزیِ تو گردید، و به هر زبانی سخن گفتی، و در این کالبد بشری زبان پرندگان و هر جانداری را بر روی زمین شناختی. موسی بن اشیم گفت: پس سوگند به آنکه مرا در اعتدال و کمال آفرید، پس از آن گفتار هیچ چیزی در زمین و آسمان و آنچه میان آن دو است بر من پوشیده نماند. سپس به هر یک از ما جرعه‌ای نوشاند و فرمود: ﴿برای آنان در آنجا هر چه بخواهند فراهم است و نزد ما افزون بر آن نیز هست﴾¹ پس سخن بگویید تا شنیده شوید، و بخشش بخواهید تا شفاعت شوید، و درخواست کنید تا به شما عطا گردد. گفتیم: آنچه از این نوشیدنی برای ما حلال کردی، برای برادران غایب ما نیز حلال گردان. فرمود: برای برادرانتان به همراه یکتاپرستانِ عارف حلال است، و بر شما و ایشان حرام است که با غیر برادران خود بنوشید. اما شما را خداوند از خوردن طعام و نوشیدن آشامیدنی‌ها بی‌نیاز