دست‌ها، پاها، دل‌ها و تمامی اعضا و جوارح شما هستند، و دژهای استوار شمایند که در سختی‌های دنیا و آخرت به آنها پناه می‌برید. پس با آنان مجادله نکنید، با ایشان مخالفت نورزید و از آنان غیبت نکنید. بر شما باد که آنان را یاری دهید، و نیازهایشان را پیش از آنکه از شما درخواست کنند برآورده سازید، و در شب و روز با دعا کردن برای آنان به درگاه خداوند تضرع و زاری نمایید، چرا که این امر بر شما واجب است، و در احوال و شرایط خود با آنان برابری و مساوات داشته باشید.

از عالِم -عَزَّ عَزُّهُ- روایت شده است که فرمودند: هرگاه یکی از شما صبح کند در حالی که اندوهگین است و دلیل اندوه خود را نمی‌داند، پس باید بداند که برادری اندوهگین دارد، و به همین ترتیب هرگاه یکی از شما صبح کند در حالی که شادمان است، باید بداند که برادری شادمان دارد.

از ابوحسن بزاز کوفی روایت شده است که گفت: هرگاه به پیشگاه مولایم صادق الوعد -عَزَّ عَزُّهُ- وارد می‌شدم، مرا در کنار خود می‌نشاند. روزی وارد شدم و دیدم مردی از شیعیانش که لباس‌های کهنه‌ای بر تن داشت، در پیشگاه ایشان و در جایگاه من نشسته است. با خود گفتم: هم‌اکنون مولایم او را بلند می‌کند و مرا در جایی که همیشه می‌نشستم، می‌نشاند. اما آن مرد از جای خود تکان نخورد، پس من پایین‌تر از او نشستم و پیش خود گفتم: اگر این مرد برخی از جامه‌های مرا می‌گرفت، با آن‌ها در