حرمت نگاه به غیر خدا در کنار کعبه

از ابوعبدالله حسین بن حمدان خصیبی، از ابوعبدالله جنان جنبلانی، از محمد بن جندب که آن را به مکی می‌رساند، از رشید هجری روایت شده است که گفت: در مکه بودم که مرد سقایی را دیدم که مشکی بر دوش داشت و می‌گفت: به عشق امیرالمؤمنین علی -عَزَّ عَزُّهُ- بنوشید. سال بعد که او را دیدم، نابینا شده بود و می‌گفت: به کرامت کسی که بینایی‌ام را از من گرفت، بنوشید. و در سال سوم که او را دیدم، بینایی‌اش سالم بود و می‌گفت: به کرامت کسی که بینایی‌ام را به من بازگرداند، بنوشید. به او گفتم: دوست من، سال اول تو را دیدم که آب می‌دادی و می‌گفتی به عشق امیرالمؤمنین علی -عَزَّ عَزُّهُ- بنوشید، و در سال دوم می‌گفتی به کرامت کسی که بینایی‌ام را از من گرفت بنوشید، و در سال سوم می‌گویی به کرامت کسی که بینایی‌ام را به من بازگرداند بنوشید، ماجرای این چیست؟ گفت: آری، به حرم خدا نگاه می‌کردم، پس به چشمی از چشمان خدا نگریستم، آنگاه دستی از دستان خدا به سوی من دراز شد و به حق خدا، چشم مرا از من گرفت. گفتم: ای ولی خدا، تفصیل این ماجرا را برایم بازگو کن. گفت: آری روزی در کنار کعبه ایستاده بودم که زنی از آنجا عبور کرد، و من نگاهم را به سوی او برگرداندم. در این هنگام مولایم علی -عَزَّ عَزُّهُ- به من نگریست در حالی که من مجذوب نگاه به آن زن شده بودم. پس با دست خود این‌گونه حرکت داد و به من اشاره نمود، و