جابر، این ویژگی مؤمنی است که دوستدار مولای خویش است. سپس فرمود: اما نام خصلت‌هایی که بر مؤمن واجب است از آنها دوری کند و به آنها عمل نکند و به آنها نزدیک نشود و از اهلشان دور بماند، خصلت‌هایی است که من برایت توصیف می‌کنم پس از آنها برحذر باش، که اول آنها: ستمگری، تکبر، بخل، ناامیدی، خواری، بیهودگی و شوخی بی‌جا، زنا، پستی، عیب‌جویی، پلیدی، فریبکاری، نیرنگ، کینه‌توزی، مکر شرارت، دسیسه‌چینی، نابخردی، سبکسری و سفاهت، خودپسندی، خودبزرگ‌بینی حسادت، ستیزه‌جویی، پیمان‌شکنی، فتنه‌انگیزی، فراموشی، غفلت، نادانی، سبکی سخن‌چینی، حرص بر دنیا، بدگمانی در معامله، خیرخواهی برای مخالفان، سوگند خوردن به بیزاری جستن، خباثت، دورویی، منت نهادن، انکارِ نیکی، ناتوانی، بی‌تابی و دلتنگی لقب‌های زشت به یکدیگر دادن، مجادله دشمنی، زیان رساندن، شتاب‌زدگی عجله، و دروغ در گفتار است، و این دروغ بزرگ‌ترین بار گناه را در میان عمل‌کنندگان به این خصلت‌ها دارد.

یعقوب سراج گفت: در حالی که در حرم راه می‌رفتم ناگاه ندایی از بالای سرم گفت: به اولیای خدا برسان که من تمام گناهانی را که مرتکب شده‌اند آمرزیدم مگر حق بنده مؤمنم را، زیرا من او را با دست خود آفریدم، و از روح خود در او جای دادم، پس هر کس او را بیازارد و به او جفا کند و حقش را سبک شمارد به ملکوت من نخواهد