لذت است﴾¹ پس آن را بر پایه معرفت و حقیقت بنوشید. گفتیم: آن را بر پایه حقیقت و معرفت به ما بنوشان. پس ندا داد: ای کنیز. کنیز شتابان آمد. به او فرمود: شرابِ بدن‌های بشری را بیاور. پس مشکی آورد که در آن نوری درخشان بود، و جامی آورد که از آن نوری تابان می‌درخشید. سپس فرمود: این از چیزهایی است که خداوند به اولیای خود پیشکش کرده است. پس آن را قرار داد و فرمود: ﴿از آن نه سردرد می‌گیرند و نه مست و بیهوش می‌شوند﴾² سپس به موسی بن اشیم فرمود: آغاز کن و برادرانت را بنوشان، چرا که ساقیِ قوم آخرین نفر از آنان در نوشیدن است، و من در این جامی که در دست داری بدن‌های شما را در عصرها و دوره‌های مختلف سیراب کرده‌ام در حالی که شما در قدس مقدسین بودید، و از برترین‌ها و شریف‌ترین‌های آنان بودید، و من دنیا را برای شما گستردم و نعمت‌هایش را بر شما فراوان ساختم و کرامت آن را به شما ارزانی داشتم، و از قدرت خویش چیزی به شما عطا کردم که به غیر شما ندادم. پس موسی بن اشیم -عَزَّ عَزُّهُ- عرض کرد: ای سرور من، با دست خویش جرعه‌ای به من بنوشان که پس از آن تا ابدالآباد و روزگاران بی‌نهایت هرگز تشنه نشوم.گفت: پس در جام جرعه‌ای ریخت سپس به او داد و او نوشید تا سیراب شد، سپس فرمود: آن را به برادرت ابواسماعیل بده. پس به او داد و او نیز نوشید تا سیراب شد، بی‌آنکه چیزی از جام کم