همان‌گونه که روز از شب رهایی می‌یابد، و در آن‌ها جز اندکی باقی نمی‌ماند، و به اندازه اشتیاق او بر نیکی به برادرانش، سرعت رهایی او خواهد بود، و به اندازه کندی و سستی او، رهایی‌اش به تأخیر می‌افتد. ای جابر: نشانه مؤمنی که از صفا دور است، این است که خداوند از سستی او در نیکی به برادرانش آگاه است، پس آن را بر او سخت می‌کند و برایش آسان نمی‌گرداند، و مَثَل آن این است که آفریننده جل جلاله هرگاه بخواهد زمینی را پس از مرگش زنده کند، باران را به سوی آن می‌فرستد، و هرگاه بخواهد آن را نابود کند، قطره‌های باران را از آن باز می‌دارد. ﴿این مَثَلِ آنان در تورات و مَثَلِ آنان در انجیل است﴾¹، ﴿و خداوند برای مردم مَثَل‌ها می‌زند، باشد که متذکر شوند﴾².

عالم -عَزَّ عَزُّهُ- فرمود: مواسات و همدردی با برادران، روزی را سرازیر می‌کند و برکت‌ها را می‌افزاید.

عالم -عَزَّ عَزُّهُ- فرمود: همانا مرگ شیعیان ما به سبب گناهانشان بیشتر از مرگشان با فرا رسیدن اجل‌هایشان است.

عالم -عَزَّ عَزُّهُ- فرمود: ستم و تجاوز، عمر را کوتاه می‌کنند و از خدا دور می‌سازند.