حقوق برادران یاد شد، پس فرمود: همانا آن سخت و دشوار است، سپس فرمود: نامه‌های اعمال خود را با خشنودی برادرانتان زینت بخشید، سپس به زمین خیره شد، ابوحمزه ثمالی گفت، به مولایم عرض کردم: ای مولای من، برادران ما راه ما به سوی شما هستند، پس مولایمان حسن -عَزَّ عَزُّهُ- فرمود: همانا حدیث رسول خدا -عَزَّ عَزُّهُ- به تو فتوا می‌دهد ای ابوحمزه، آیا نفرمود: ایمان مؤمن کامل نمی‌شود تا آنکه برای برادرش همان چیزی را بپسندد که برای خود می‌پسندد؟ سپس فرمود: ای ابوحمزه، آیا می‌پسندی که گرسنه باشی؟ گفتم: نه ای مولای من، فرمود: پس برادرت را سیر کن، سپس فرمود: آیا می‌پسندی که برهنه باشی؟ پس گفتم: نه ای مولای من، پس فرمود: پس برادرت را برهنه مگذار، سپس فرمود: آیا می‌پسندی که نیازمند باشی؟ گفتم: نه ای مولای من، فرمود: پس نیازش را برطرف ساز، و دعوتش را اجابت کن، و کاستی‌اش را بپوشان، و حاجتش را برآور و خواسته‌اش را به انجام رسان، و سخنش را تصدیق کن، و او را در مجلسش زینت بخش و در برآوردن نیازهایش شتاب کن و به هنگام بیماری عیادتش کن، و جنازه‌اش را تشییع کن، و به نیکی بر او گواهی ده، و زشتی او را فاش مساز، تا با آنچه خداوند -عَزَّ وَجَلَّ- فرموده است روبرو شوی: ﴿همانا کسانی که دوست دارند زشتی در میان آنان که ایمان آورده‌اند رواج یابد، برای آنان در دنیا و آخرت عذابی دردناک است﴾¹. پس هر کس دوست بدارد زشتی‌ای را در مؤمنی رواج دهد ملعون است.