از مولا -عَزَّ عَزُّهُ- روایت شده است که فرمود: معده حوض بدن است، پس هرگاه حلال در آن وارد شود، فواید شگفت‌انگیز و کمیاب را به سوی اعضا و جوارح صادر می‌کند، و همت به سوی علم ملکوت اوج می‌گیرد و هر کس خوراکش حلال باشد، و آن همان علم باطن نوری است، همت او به سوی حکمت‌های شگفت‌انگیز و ارزشمند اوج می‌گیرد.

آن را مطهر بن میمون بن محمد فارسی در حلب به سال 400 هجری قمری از حسین بن احمد بن محمد روایت کرده است که نزد او کتابی بود که بر پشت آن به خط ابویعقوب اسحاق نخعی لعنة الله علیه، اخباری بود که آن‌ها را از سرور ما ابوشعیب محمد بن نصیر -عَزَّ عَزُّهُ- از مولایمان جعفر بن محمد -عَزَّ عَزُّهُ- نقل می‌کرد که فرمود: مؤمن حرم من است، و غیبت کردن از او دزدی در آن است، پس هر کس از مؤمنی غیبت کند، دزدِ حرم من است. و به من گفت که بقیه حدیث را فراموش کرده است.

آن را سکن بن محمد بن علی بن عثمان بن عیسی از محمد بن سنان -عَزَّ عَزُّهُ- از مولا -عَزَّ عَزُّهُ- روایت کرده است که فرمود: هر کس مؤمنی را به خود نزدیک کند، خداوند او را به خویش نزدیک می‌گرداند، و هر کس خشم خود را از مؤمنی فرو برد، خداوند بر او مهر و عطوفت می‌ورزد، و هر کس به برادر مؤمن خود نیکی کند، احسان