گنجینه، و برای شناخت خود نشانه‌هایی قرار داد که از طریق آن‌ها شناخته می‌شود، و نزد آن‌ها یافت می‌شود، و از آن‌ها طلب می‌گردد، نورهایشان درخشان و گوهرهایشان والا است که هیچ تیرگی با آن‌ها درنمی‌آمیزد و هیچ غباری به آن‌ها نمی‌رسد، با نور ایمان شعله‌ورند و با چشم رحمان می‌نگرند، دچار فروپاشی و نابودی نمی‌شوند. پس هرگاه مؤمن دل برادرش را شاد کند و با او چنان رفتار کند که او دوست دارد و با او چنان روبرو شود که او می‌پسندد، یا او را بالا برد یا به او سود رساند یا یاری‌اش کند، یا با او پیوند برقرار سازد، یا برای او همان چیزی را بپسندد که برای خود می‌پسندد، آن دل وسعت می‌یابد و روشن می‌گردد، و نور به سرچشمه پیدایش خود متصل می‌شود، پس فرشتگان او را سپاس گفته و می‌ستایند، و خداوند نیز او را می‌ستاید همان‌گونه که او بر برادرش ثنا گفته است، و برای هر دو ضمانت می‌کند که کامل‌ترین پاداش را به آنان عطا فرماید. و همانا اگر مؤمن برادر خود را بیازارد، یا با او چنان رفتار کند که دوست ندارد، یا با او چنان روبرو شود که نمی‌پسندد، یا او را تحقیر کند، یا او را خوار شمارد، یا بر او عیب گیرد، یا با او مجادله کند، یا به او جفا نماید: خداوند سرچشمه‌های حکمت خود را از او قطع می‌کند، و آنچه را که با آن تأییدش کرده بود از یادش می‌برد، و اگر او بر دشمنی‌اش پافشاری کند و کینه‌اش را آشکار سازد در حالی که به ایمان او آگاه است و در دینداری‌اش شکی ندارد: خداوند نور ایمان را از او سلب می‌کند و جامه خواری و