حد ایمان
از عالم -عَزَّ عَزُّهُ- پرسیده شد، پس به او عرض شد: ای مولای ما، حد ایمان چیست؟ پس فرمود: دو بخش است که سومی برای آنها نیست، بخش اول: اقرار به صورت مرئی و گردن نهادن به بندگی آن است، و بخش دوم: محافظت بر برادران است.
روایتی در این باره که مؤمنان همان خانههای نور هستند و صفا و اتصال در ادای حقوق آنان است
از جابر بن یزید جعفی -عَزَّ عَزُّهُ- از باقر العلم -عَزَّ عَزُّهُ- که فرمود: همانا خداوند -عَزَّ وَجَلَّ- ارواح مؤمنان را از نوری واحد بدون اختلاف و تغییر آفرید، و او با نورانیت بر آن نور ظاهر شد، پس او را شناخت و به او اقرار کرد، و او را ندا داد و با او راز و نیاز کرد و او نیز لبیک گفت، و او را با روحی از جانب خود یاری داد و با نور ایمان تأیید کرد، پس آن نور به روحی روحانی، پاک و درخشان تبدیل شد، و او -عَزَّ عَزُّهُ- برای آن نور خانههایی برگزید که آنها را پاک و مطهر ساخت، و دلهایی که آنها را هدایت و تصفیه نمود و آنها را برای نور خود خانه، و برای نام خود مسجد، و برای سرّ خود




