و این تمامِ توانی بود از آنچه به دستِ من رسید و از کتاب‌های توحید و کتابِ خدای -عَزَّ وَجَلَّ- و غیرِ آن در نکوهشِ آنان نقل نمودم، و از خدا یاری خواسته می‌شود و بر او توکل است، و هیچ نیرویی نیست مگر به خدای والا و بزرگ.

فصلی در صفاتِ مؤمنان و آنچه باید با برادرانشان انجام دهند، و در علتِ آنچه از نقایص و عیوب که در دنیا به مؤمن می‌رسد

راوی گفت: از برخی سرورانم که از مشایخِ مؤمنان بودند پرسیدم و به او گفتم: چرا در دنیا عیوب و نقایص به مؤمن می‌رسد و طعمِ آهن (سوزشِ تیغ و شکنجه) را می‌چشد؟ پس گفت: به سببِ آنچه پیش‌تر در حقِ برادرِ مؤمنِ خویش انجام داده است. گفتم: از میانِ آنان یک‌چشم، نابینا، زمین‌گیر، لنگ، دست‌وپابریده، زشت‌رو، قدبلند، قدکوتاه ارجمند، خوار، تندرست و بیمار می‌بینم!! گفت: همانا خداوند -عَزَّ وَجَلَّ- عادل است، ستم نمی‌کند و جفا نمی‌ورزد؛ پس از عدلِ اوست که هرگاه مؤمن در حقِ برادرش گناهی کند، او را با همان گناه کیفر می‌دهد، خواه کوچک باشد خواه بزرگ. گفتم: این صفاتی را که دربارهٔ تفسیر و شناختشان از تو پرسیدم برایم بیان کن؟ پس گفت: اما یک‌چشم: با یک چشم به حریم و حرمتِ برادرِ مؤمنش نگریست، پس سزاوارِ کور