نشانهٔ هر مقامی از صاحبانِ مراتب

از داوود بن کثیر رقّی روایت شده که گفت: به مولایمان صادق -عَزَّ عَزُّهُ- عرض کردم ای مولای من، گروه‌هایی ما را دوست می‌دارند که مدعیِ منزلگاه‌ها و مقاماتی هستند و ما نمی‌دانیم آیا آنان برحقّند یا نا برحق؟ پس چگونه بدان آگاه شویم و راستگوییِ آنان را از دروغشان بازشناسیم؟ پس فرمود: دانشی به تو می‌آموزم که با آن تو را به حقیقتِ راستگوییِ برحق از یاوه‌گو راهنمایی کنم: پس هر کس پنداشت که او غایت است: به او بگو با پنج شخص برای تو آشکار شود؛ چهار مرد و یکی در هیئتِ زنان. و هر کس پنداشت که او ولیّ است: به او بگو غایت را برای تو آشکار سازد تا او را ببینی. و هر کس پنداشت که او یتیمِ اکبر است: به او بگو به گورستان رود و مردگان را زنده سازد پس اگر چنین کرد راستگوست وگرنه مدعیِ دروغگوست. و هر کس پنداشت که او یتیمِ اصغر است: به او بگو چارپایی را به سخن درآورد تا با تو سخن گوید؛ پس اگر چنین کرد برحق است وگرنه مدعیِ دروغگوست. و هر کس پنداشت که او نقیب است: به او بگو تو را از آنچه در ضمیر و نهانِ سینه‌هاست خبر دهد؛ پس اگر چنین کرد برحق است وگرنه مدعیِ دروغگوست. و هر کس پنداشت که او نجیب است: به او بگو که مسافت‌ها را بپیماید و برهان آورد؛ پس اگر چنین کرد برحق است وگرنه مدعیِ دروغگوست. و هر کس پنداشت که او مختصّ است: به او بگو در همان دم